"ΒΗΜΑΤΙΖΩ" ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΓΟΝΕΩΝ & ΚΗΔΕΜOΝΩN ΑΤΟΜΩΝ ΜΕ ΑΝΑΠΗΡΙΑ  Ν.ΚΙΛΚΙΣ    21ης Ιουνίου 36, TK 61100, ΤΗΛ. & FAX. 2341076549

ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΕΣ
Καλωσορίσατε στην Ομάδα Υποστηρικτών του
«Βηματίζω»
«Βηματίζω» σημαίνει
βημα-βήμα χτιζω τη ζωή

ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ ΣΥΝΟΔΟΙ

Ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων Ατόμων με Αναπηρία ν. Κιλκίς «ΒΗΜΑΤΙΖΩ» ζητά συνοδούς: λογοθραπευτές, εργοθεραπευτές, φυσιοθεραπευτές, εκπαιδευτικούς ειδικής αγωγής, νοσηλευτές, γυμναστές, ψυχολόγους, κοινωνικούς λειτουργούς και όλες τις συναφείς ειδικότητες για το κατασκηνωτικό πρόγραμμα ατόμων με αναπηρία 2010. Προβλέπεται αμοιβή και βεβαίωση συμμετοχής. Καταλυτική ημερομηνία αιτήσεων προς το Σύλλογο 31 Μαΐου 2010. (Η αίτηση των συνοδών είναι διαθέσιμη στην ιστοσελίδα της ΠΟΣΓΚΑμεΑ και συγκεκριμένα στο http://www.posgamea.gr/Uploads/KataskinotikoProgram.doc.doc.

ΛΟΓΙΑ ΜΕΛΩΝ ΤΗΣ ΟΜΑΔΑΣ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΩΝ ΤΟΥ "ΒΗΜΑΤΙΖΩ"

Τεβρεντζίδου Φεβρωνία
Τα άτομα με αναπηρία υπάρχουν δίπλα μας, ζουν ανάμεσά μας και όλοι μαζί αναπνέουμε κάτω απ' τον ίδιο ουρανό. Ας ανοίξουμε μια αγκαλιά αληθινή κι ας τα κρατήσουμε εκεί με την αγάπη μας, κάνοντας όλοι μια ευχή: "η αγάπη ν' απλωθεί, παντοτινή στη γη σαν προσευχή"

Κυρλαγκίτση Γεωργία
Η εμπειρία μου στο χώρο της αναπηρίας με έχει διδάξει την ανάγκη αυτών των ανθρώπων για αγάπη και φροντίδα, για την ανθρώπινη παρουσία. Γι' αυτό εντάχθηκα στην Ομάδα των Υποστηρικτών του "ΒΗΜΑΤΊΖΩ".

Γκουνέλα Ευαγγελία
Η ζωή είναι δύσκολη και για κάποιους δυσκολότερη. Όσα για μας είναι δεδομένα, για τα άτομα με αναπηρίες είναι καθημερινός επίπονος αγώνας. Μόνοι τους δεν τα καταφέρνουν. Χρειάζονται συμμάχους, συμπαραστάτες, φίλους. Χρειάζονται ένα χέρι για να σταθεροποιήσουν το βήμα τους και να προχωρήσουν με σιγουριά στο μέλλον. Συμμετέχοντας σε ομάδες εθελοντισμού, προσφέρουμε από το περίσσευμα της αγάπης μας και τους δίνουμε το χέρι που τόσο έχουν ανάγκη. Αν όλοι πιάναμε από ένα χέρι, ο κύκλος θα γινότανε πολύ, πολύ μεγάλος και ολόκληρη τη Γη θα αγκάλιαζε θαρρώ!

Μαρία Χαραλαμπίδου
"Θα έλεγε κανείς ότι το να γίνεις υποστηρίκτρια σε ένα σύλλογο παιδιών με αναπηρία είναι ίσως και το φυσικό επακόλουθο της δουλειάς που κάνουμε. Πέρα, όμως, από κάτι τέτοιο, υπάρχει η ανάγκη του να προσφέρεις και εκτός δουλειάς. Αυτή η συνεισφορά είναι που σε γεμίζει σαν άνθρωπο..."